کلیساهای مسیحی خدا

شماره ۰۵۲

No. 052

توبه و تعمید

(Edition 2.1 19940903-19980505-20070626) audio

این مقاله به آموزه های مربوط به تقدیر و دعوت خدا می پردازد. توبه و تبدیل به دین به عنوان پیش شرط غسل تعمید و همچنین پیروی از آن در زندگی مسیحی نشان داده شده است.

Christian Churches of God

PO Box 369, Woden, ACT 2606, Australia

ایمیل: secretary@ccg.org

(Copyright © 1994, 1998, 2007 Wade Cox)

(tr. 2026)

این مقاله را می توان به صورت رایگان کپی و توزیع کرد، به شرطی که به طور کلی و بدون هیچ تغییر یا حذفی کپی شود. نام و آدرس ناشر و اطلاعیه حق نشر باید درج شود. هیچ هزینه ای از دریافت کنندگان نسخه های توزیع شده دریافت نمی شود. نقل قول های کوتاه می توانند در مقالات انتقادی و نقدها بدون نقض حق نشر گنجانده شوند.

این مقاله از صفحه وب جهانی قابل دسترسی است:
http://www.logon.org و http://www.ccg.org

توبه و تعمید

باید همراه با صدا خوانده شود

آموزه های مربوط به تقدیر

ورود به پادشاهی خدا عملی از لطف است. هیچ انسانی با فهم خود نزد خدا نمی آید. این یک فرآیند فکری نیست. اگر چنین بود، دانشگاهیان ابتدا وارد پادشاهی خدا می شدند. اینکه این کار را نمی کنند، از حرف هایشان پیداست.

همه مردم گناه می کنند. انسان بدون روح القدس است. بنابراین ذهن انسان با خدا در تضاد است. از این رو کتاب مقدس می گوید که ذهن جسمانی دشمنی با خدا است (رومیان ۸:۷). این به این صورت ترجمه می شود: ذهنی که بر جسم متمرکز است در RSV نسبت به خدا خصومت دارد . دلیلش این است که طبیعت خدا از طریق روح القدس منتقل می شود. بدون روح القدس، ما با شریعت در تضاد هستیم چون طبیعت خدا را نداریم. این طبیعت از خدا به عنوان مرکز نیکی سرچشمه می گیرد. خدا حقیقت است و تنها حقیقت می تواند ما را آزاد کند (یوحنا ۸:۳۲). بنابراین حقیقت مفهومی است که از روح القدس سرچشمه می گیرد و برگزیدگان را تقدیس می کند (یوحنا ۱۷:۱۷-۱۹).

بنابراین بدون دریافت روح القدس نمی توانیم بخشی از پادشاهی باشیم. آن روح از گناه کناره گیری می کند. بنابراین خدا باید تصمیمی آگاهانه بگیرد تا برگزیدگان را به روح معرفی کند، با این آگاهی که شکست نخواهند خورد. او این کار را از دانایی الهی خود انجام می دهد. بدین ترتیب ما به آرامش او فراخوانده شدیم، که با مسیح آغاز شد (اول پطرس ۱:۲۰) و از بنیاد جهان در کتاب زندگی نوشته شد (مکاشفه ۱۷:۸). آثار او پیش از تأسیس جهان به پایان رسیده بود (عبرانیان ۴:۳). برگزیدگان کار خدا هستند.

این خداوند از طریق مسیح و به وسیله روح القدس است که ذهن همه برگزیدگان را از حواریون آغاز می کند تا کتاب مقدس قابل فهم باشد (لوقا ۲۴:۴۵). به همین دلیل است که مسیح با تمثیل سخن گفت تا کسانی که برگزیده نشده اند، نفهمند. بدین ترتیب، آن ها پیش از آنکه قادر به داوری شوند، بازمی گردند و نجات می یافتند (متی ۱۳:۱۰-۱۷). خداوند مهربان است و نمی خواهد کسی نابود شود (۲ پطرس ۳:۹). پس به واسطه پیش بینی الهی او، هر بر اساس هدف او فراخوانده می شود. برای کسانی که از پیش می دانست، مقدر کرده بود که مطابق تصویر پسرش باشند تا نخستین فرزند در میان بسیاری از برادران باشد. کسانی که او نیز آن ها را از پیش تعیین کرده بود؛ کسانی که او آن ها را نیز تحقیر کرد؛ و کسانی که او آن ها را تبرئه کرد نیز جلال داد. پس به این موضوع چه بگوییم؟ اگر خدا طرفدار ماست، چه کسی علیه ماست؟ (رومیان ۸:۲۸-۳۱). همچنین به مقاله تقدیر (شماره ۲۹۶) مراجعه کنید.

توبه و تبدیل

برای اینکه بشریت زندگی کند یا زندگی ابدی داشته باشد، خدا از توبه می طلبد. مگر اینکه توبه کند، هلاک خواهد شد (لوقا ۱۳:۳،۵). مسیح فرستاده شد تا انسان ها را به توبه فرا بخواند (لوقا ۱۱:۳۲). مسیح پس از زندانی شدن یحیی تعمیددهنده (متی ۴:۱۲،۱۷) خدمت خود را آغاز کرد. زندانی شدن یوحنا مدتی پس از عید فصح سال ۲۸ میلادی (یوحنا ۳:۲۲-۲۴؛ متی ۴:۱۲) رخ داد که پس از آغاز خدمت یوحنا در سال پانزدهم تیبریوس (لوقا ۳:۱) بود. از آن زمان عیسی شروع به موعظه کرد و گفت: «توبه کنید، زیرا پادشاهی آسمان نزدیک است» (متی ۴:۱۷). مسیح شاگردانش را موظف کرد تا انجیل توبه را موعظه کنند و بر شیاطین یا ارواح ناپاک اختیار دهند (مرقس ۶:۷،۱۲؛ لوقا ۱۰:۱،۱۷-۲۰).

دو چیز برای توبه ضروری است. اولی شناخت گناه و این است که کسی گناه کرده است (رومیان ۳:۲۳). دوم این است که بتوانیم از طریق کلام خدا به سوی او رجوع کنیم. بنابراین باید توانایی درک ماهیت گناه و محتوای اسرار خدا را داشته باشیم. برگزیدگان قدرت بر شیاطین را صرفا برای نشان دادن اینکه نام هایشان در آسمان نوشته شده و کنترل اعمال و شرایطی که در نبردهای معنوی آن ها را احاطه می کند، دریافت می کنند. بنابراین آن ها به قوی تر بودن از قدرت شیاطین اطمینان دارند.

توبه به عنوان مقدمه ای برای پاک کردن گناه (یا شرارت؛ اعمال ۸:۲۲) تا زمان تازگی از حضور خداوند فرا برسد؛ تا او مسیحی را که برای ما منصوب شده بود بفرستد (اعمال ۳:۱۹-۲۰).

بنابراین مسیح تا زمانی که توبه نشود، به سوی ما فرستاده نمی شود. این یک فرایند مداوم است. مسیح به صورت فردی و یک بار برای همیشه فرستاده می شود. تثلیثی ها به دلیل سوءتفاهم درباره الوهیت، در درک این فرایند مشکل دارند.

زمان های جهل، همان طور که نامیده می شود، خدا پس از مسیح همه مردم را به توبه فرمان داد و روز داوری را برای آن ها تعیین کرد (اعمال رسولان ۱۷:۳۰). بدین ترتیب توبه به غیر یهودیان نیز گسترش می یابد (نگاه کنید به اعمال رسولان ۱۵:۳).

آگاهی از گناه و بی ارزشی گناهکار، عامل اصلی توبه است. بنابراین، خودبرترپنداری بدترین گناه است، زیرا گناهکار نمی تواند ناتوانی خود را ببیند. این خودفریبی است.

خداوند خطای ما را تا جایی که شرق از غرب فاصله دارد، پاک می کند (مزمور ۱۰۳:۱۲). به معنای کلی مزمور ۱۰۳:۶-۱۴ توجه کنید.

مزمور ۱۰۳:۶-۱۴ خداوند برای همه ستمدیدگان تبرئه و عدالت عمل می کند.^{۷ راه هایش را به موسی و اعمال خود را به قوم اسرائیل نشان داد. ۸خداوند مهربان و بخشنده است، کند خشم می آورد و سرشار از محبت استوار است. ۹او همیشه سرزنش نمی کند و خشم خود را برای همیشه نگه نمی دارد. ۱۰او با ما بر اساس گناهان ما رفتار نمی کند و به اندازه گناهان ما جبران نمی کند. ۱۱ چون آسمان ها بلندتر از زمین هستند، عشق استوار او نسبت به کسانی که از او می ترسند، بسیار بزرگ است؛ ۱۲تا جایی که شرق از غرب دور است، او خطاهای ما را از ما پاک می کند. ۱۳ همان طور که پدر برای فرزندانش دلسوزی می کند، خداوند نیز به کسانی که از او می ترسند، دلسوزی می کند. ۱۴ زیرا او چارچوب ما را می داند؛ او به یاد می آورد که ما گرد و غبار هستیم. (RSV)}

از توبه و بازگشت به خدا، گناهکار توبه کار باید کارهایی شایسته توبه انجام دهد (اعمال رسولان ۲۶:۲۰). ما باید رفتار خود را تغییر دهیم. گناه تصادفی نیست؛ این از شرطی سازی ذهن ناشی می شود. ذهن در حافظه بلندمدت قرار می گیرد که یک واکنش فیزیوشیمیایی در مغز است. به همین دلیل است که مبارزه با گناه برای مردم دشوار است. آن ها باید فرآیندهای ذهن را تغییر دهند. این اساس متن است: اعمال خود را به خدا بسپارید و او افکار شما را تثبیت خواهد کرد. این موضوع در RSV چنین بیان شده است: اعمال خود را به خداوند بسپارید تا او نقشه های شما را تثبیت کند (امثال ۱۶:۳؛ همچنین رجوع شود به ۲ قرنتیان ۱۰:۵).

شاید KJV معنای گسترده تر عمل مغز را بیان کند. این یک فرآیند مداوم است. برخی ساختارهای اجتماعی آن قدر از بین رفته اند که نمی توانند بر مشکلات خود غلبه کنند. خدا سدوم را نابود کرد زیرا با توجه به زمان بندی و اجرای طرح و توانایی آن برای رسیدن به توبه، قابل اصلاح نبود. به عبارت دیگر، آن ها از نظر ذهنی آنقدر خراب شده بودند که به پیام هایی که دریافت می کردند واکنش نشان دهند. بنابراین خداوند توسط مردم اجازه ندارد که ملت ها را در این روزهای آخر بازسازی کند، حتی اگر شهادت نبوت و کتاب مقدس پیش روی آن هاست. به همین دلیل است که سدوم مردم ما را محکوم خواهد کرد (متی ۱۱:۲۳-۲۴؛ مرقس ۶:۱۱؛ لوقا ۱۰:۱۲) – زیرا ما پیام مسیح را داریم و آن ها نداشتند.

پس دعوت خدا بر اساس ترتیب از پیش تعیین شده رویدادها، مرحله اول یا مرحله ای از فرایند ورود به پادشاهی خدا است. خدا پایان را از ابتدا می داند. او کسانی را که شکست می خورند از پیش تعیین نمی کند. بنابراین، بسیاری فراخوانده شده اند اما تعداد کمی انتخاب شده اند (متی ۲۲:۱۴).

خداوند عمدا مردم را تا زمانی که بتوانند تحت تأثیر این روند قرار نگیرند، به داوری نمی آورد. بنابراین فراخوانده شده اما انتخاب نشده به سادگی به رستاخیز دوم بازمی گردند. برای مثال، همه کسانی که در حال حاضر در کلیسا تعمید یافته اند و به تثلیث گرایی گرایش دارند، به رستاخیز دوم می روند. آن ها به سادگی به قضاوت داده نمی شوند. خدا خود را به آن ها آشکار نمی کند. شرط بودن در اولین رستاخیز، یعنی داشتن زندگی جاودان، شناخت خدای یگانه و پسرش عیسی مسیح است (یوحنا ۱۷:۳).

یوحنا ۱۷:۳ هم برای رستاخیز ها و هم برای همه انسان ها صدق می کند. هیچ پرستنده خدای دروغین، چه خدایی که ادعای مسیحی بودن دارد، مانند تثلیثی ها، یا خدایان دروغین دیگر، حتی در رستاخیز دوم نیز زندگی ابدی را به ارث نخواهد برد. آن ها توسط برگزیدگان که معلمانشان به عنوان موجودات روحانی خواهند بود، از اشتباهاتشان آموزش خواهند دید. اگر در رستاخیز دوم توبه نکنند، خواهند مرد و در جهنم سوخته خواهند شد. آن ها در طول صد سال با انتخاب روبرو خواهند شد (اشعیا ۶۵:۲۰). آن ها توبه خواهند کرد یا خواهند مرد!

این موضوع برای هر گناهی در دسته فرمان های خدا صدق می کند. فرمان اول و بزرگ – شما باید خداوند خدای خود را با تمام دل، با تمام جان و تمام ذهن خود دوست بدارید (متی ۲۲:۳۷؛ مرقس ۱۲:۲۸؛ لوقا ۲۰:۲۷-۴۰، مقایسه کنید با تثنیه ۶:۵) – شامل چهار فرمان اول از ده فرمان است. فرمان بزرگ دوم – باید همسایه ات را مانند خودت دوست بداری (متی ۲۲:۳۹، رجوع شود به لاویان ۱۹:۱۸) – شش فرمان آخر را در بر می گیرد. بر این دو فرمان بزرگ یا مرکزی همه شریعت و پیامبران آویزان است (متی ۲۲:۴۰). بنابراین ده فرمان انحصاری نیستند؛ آن ها گسترش این دو و هسته شریعت هستند که مسیحا از طریق روح القدس به موسی داده است. توبه فرایند بازگشت به سوی خدا در ساختار او است (مالوس ۳:۶-۱۲) (رجوع کنید به مجموعه قوانین در مقاله قانون خدا (شماره L1)).

این فرایند بازگشت به سوی خدا به عنوان بخشی از عمل شناخت یا شناخت خدا رخ می دهد (یوحنا ۱۷:۳؛ ۱۰:۳۷-۳۸). مسیح پس از آنکه پدر پدر را به مسیح می دهد تا روند را آغاز کند، پدر را به فرد آشکار می سازد (یوحنا ۶:۴۴، ۵۷، ۶۵). بنابراین فراخوان از آغاز جهان رخ می دهد و نظام مند است. این مرحله اول از سه مرحله است، مرحله دوم تعمید و مرحله سوم توبه مداوم است.

غسل تعمید

تمام اختیارات پس از رستاخیز مسیح به او اعطا شد (متی ۲۸:۱۸). او فرمان داد که شاگردانش بروند و از همه ملت ها شاگردانی کنند و آنان را به نام پدر، پسر و روح القدس تعمید دهند (متی ۲۸:۱۹) و به آنان بیاموزد که هر آنچه مسیح فرمان داده انجام دهند. بنابراین او همیشه تا پایان عصر با آن ها خواهد بود (متی ۲۸:۲۰).

توبه باید با غسل تعمید برای اعطای هدیه روح القدس همراه باشد (اعمال رسولان ۲:۳۸). ما نمی توانیم روح القدس را دریافت کنیم مگر اینکه توبه کنیم و تعمید بگیریم و بدین ترتیب دوباره متولد شویم. مگر اینکه دوباره متولد شویم، نمی توانیم وارد پادشاهی خدا شویم (یوحنا ۳:۳،۵). توبه مشروط به تعمید و دریافت روح القدس است. بنابراین تعمید نوزادان به طور منطقی به عنوان مخالف کتاب مقدس ممنوع است. غسل تعمید اولین مورد از تنها دو آیین مقدس کلیسا است. دیگری شام ربانی است (نگاه کنید به مقاله «مقدسات کلیسا» (شماره ۱۵۰)).

پیش شرط توبه با مأموریت یحیی تعمیددهنده که پیش درآمد غسل تعمید روح القدس در مسیح بود، برجسته شد (مرقس ۱:۴،۸). یوحنا بیان کرد که مسیح با روح القدس و با آتش تعمید خواهد داد، درباره کسانی که توبه نکرده اند (که به عنوان کاه توصیف شده اند) (لوقا ۳:۱۶-۱۷).

روح القدس به دستور خدا عطا می شود. با درخواست، که با گذاشتن دست ها نشان داده می شود، روح القدس وارد فرد می شود. روح القدس توسط کسی که بر فرد دست می گذارد اعطا نمی شود. شخص یا افرادی که دست می گذارند این کار را به عنوان نماینده کلیسا انجام می دهند و از روح القدس می خواهند که درخواست کلیسا و فرد را محترم بشمارد و دریافت کننده را برای هر فعالیتی که در آن دخیل است، وارد کند. به همین دلیل وضعیت مسئول کلیسا برای اعتبار این روند بی اهمیت است. مسیح گفت هر آنچه دو یا سه نفر از شما روی زمین می بندید، در آسمان بسته می شود (متی ۱۸:۱۸-۲۰).

متی ۱۸:۱۸-۲۰ به راستی به شما می گویم، هر آنچه بر زمین می بندید در آسمان بسته خواهد شد و هر آنچه در زمین رها کنید در آسمان آزاد خواهد شد. ^{۱۹ بار دیگر به شما می گویم، اگر دو نفر از شما در زمین بر سر هر چیزی که بخواهند توافق کنید، آن را پدر آسمانی من برایشان انجام خواهد داد. ۲۰ زیرا هر جا دو یا سه نفر به نام من جمع شده اند، من در میان آن ها هستم.» (RSV)}

بدین ترتیب، روح القدس برای هر جنبه ای از کار توسط خدا اعطا می شود و توسط هیچ انسانی اعطا نمی گردد. روح القدس از پیش از غسل تعمید در برخورد با هر فرد عمل می کند. روح القدس برگزیدگان را از طریق مسیح به سوی خدا می کشاند (عبرانیان ۷:۲۵). نخستین میوه های روح در غسل تعمید از رومیان ۸:۲۳ به فرد داده می شود که به وضوح بیان می کند فرزندخواندگی تا زمان رستگاری بدن رخ نمی دهد. بدین ترتیب ما دوباره متولد می شویم اما هر روز در روح مسیح عیسی رشد می کنیم تا به جلال خدا برسیم (نگاه کنید به مقالات روح فرزندخواندگی (شماره ۰۳۴) و تولد دوباره (شماره ۱۷۲)).

این اعطای روح القدس به تعمید، آب چاه های نجات است که خدا از طریق پیامبرانش وعده داده است (اشعیا ۱۲:۳). این آب روح القدس، وعده خدا به یعقوب بود که در اشعیا ۴۴:۳ ثبت شده است. خداوند سرچشمه آب زنده است (ارمیا ۲:۱۳؛ ۱۷:۱۳؛ همچنین زک ۱۴:۸). این رودخانه آب حیات است (مکاشفه ۲۲:۱). مسیح درباره روح القدس سخن گفت (یوحنا ۷:۳۹)، گفت که از او آب های زنده جاری است (یوحنا ۴:۱۰-۱۴؛ ۷:۳۸؛ مقایسه کنید با عیسی ۲۱:۳؛ ۵۵:۱؛ ۵۸:۱۱؛ حزقی ۴۷:۱). اسرائیل با آب از حزقیال ۳۶:۲۵ که آب حیات یا روح القدس است، از نظر روحانی پاک می شود. برگزیدگان این آب را بدون قیمت می گیرند (مکاشفه ۲۲:۱۷).

توبه مداوم

توبه یک فرایند مداوم است و باید با گذشت سال ها پس از تعمید عمیق تر شود. کلیسای افسوس فراخوانده شد تا توبه کند و به یاد آورد که از چه چیزی سقوط کرده و کارهایی را که ابتدا انجام داده بود دوباره انجام دهد (مکاشفه ۲:۵). همچنین کلیسای پرگامون نیز برای توبه فراخوانده شد (مکاشفه ۲:۱۶)؛ کلیسای تیاتیران (مکاشفه ۲:۲۱-۲۲) نیز چنین بود که مرتدان را با معلمان مذهبی دروغین روی تخت انداخته بود. کلیسای ساردیس نیز فراخوانده می شد تا توبه کند، وگرنه مسیح مانند دزدی در شب بر آن ها می آمد و آن ها نمی دانستند چه ساعتی می آید (مکاشفه ۳:۳). کسانی را که مسیح دوست دارد، سرزنش و تنبیه می کند. او از آن ها (در این مورد لائودیکی) می خواهد که متعصب باشند و توبه کنند (مکاشفه ۳:۱۹). بنابراین توبه ادامه دارد زیرا همه کلیساهای خدا مسئولیت همه را بر عهده دارند (یعقوب ۵:۱۹-۲۰).

توبه بنابراین پیش شرط پادشاهی خداست. اگر برگزیدگان معبد خدا نبودند (لاویان ۲۶:۱۲؛ اول قرنتیان ۳:۱۶-۱۷؛ ۶:۱۹؛ دوم قرنتیان ۶:۱۶؛ افسسیان ۲:۱۹-۲۲) و بخشی از فرایندی که خدا از آغاز جهان آغاز کرد، هیچ جسمانی زنده نجات نمی یافت (متی ۲۴:۲۲). خدا اجازه می داد تمام بشریت آدمی منقرض شود، همان طور که می خواست نفیلیم ها نابود شوند (نگاه کنید به مقاله نفیلیم (شماره ۱۵۴)).

خداوند در حال عمل است تا از طریق عیسی مسیح و برگزیدگان که پیش از تأسیس جهان در کتاب زندگی نوشته شده اند، با بشریت برخورد کند. برگزیدگان از پیش تعیین شده بودند که فراخوانده شوند. آن ها به توبه فراخوانده شدند. توبه مشروط به دریافت روح القدس بود که تنها می توانست با تعمید نمادین شود. توبه از غسل تعمید ادامه دارد تا بتوانیم در روح رشد کنیم تا به کمال و فرزندخواندگی برسیم، که رستگاری بدن است.

کسانی که به خواب رفته اند باید در جسم زنده شوند تا همانند مسیح به عنوان قربانی موج دار ترجمه شوند. مسیحا نخستین میوه های نخستین بود. او از رستاخیز از مردگان (رومیان ۱:۴) به پسر خدا در قدرت تبدیل شد. ما همچنین نخستین میوه ها هستیم: روح را در پنطیکاست دریافت کردیم و در آدونت رستگار شدیم. دنباله روز مقدس نمایانگر این جنبه های دعوت و آشتی ما با خداوند پدر از طریق عیسی مسیح است.

به مقالات «جشن ها» که به آفرینش مربوط می شوند (شماره ۲۲۷) و «روزهای مقدس خدا» (شماره ۰۹۷) مراجعه کنید.

q